کودک

به موجود پاک و زیبایی که هنوز آلوده زندگی نگشته

بمان نوزاد من ای پاک و زیبا ................................. بمان در بطن مادر ای نجیبا

چه خواهی تو از ویرانه دنیا ........................... همه رنج و همه درد است اینجا

همه ببا هم سر جنگ و خروشند .......................... همه گندم نما و جو فروشند

برادر با برادر در نبرد است ........................ هوا اینجا نمی دانی چه سرد است

همه حرف ها و پیمانها دروغه .................................. عجب بازار نامردا شلوغه

همه آلوده ی خشم و جنونند ........................... همه از مهر و از ایمان به دورند

بگو کودک تو ای دردانه من ................................. تو ای نادیده هرگز خانه من

چرا خواهی برون آئی تو آخر ............................. مگر راحت نبودی پیش مادر

همان بهتر که این دنیا نبینی ................................ زغم خانه گل غم را نچینی

تو جام تلخ غربت را ننوشی ............................... به تن پیراهن دوری نپوشی

ندانی در قفس بودن چه سخت است ........... زمان مرگ آزادی چه وقت است

نبینی بال پروازت شکسته ........................... سیاهی بر دل و جانت نشسته

همان بهتر ز عشق چیزی ندانی .................... از این دفتر تو خطی را نخوانی

به چشمی نیلگون دل را نبازی ..................... اسیر دام عشق خود را نسازی

به چشمت رنج بیماری نبینی ....................... به پیری گوشه ای تنها نشینی

به داغ مرگ فرزندت نسوزی ............................ زهجران دیده بر در تو ندوزی

به مردی ره به بیراهی نپویی ......................... به پشتت خنجر نامرد نجویی

بمان نوزاد من در پیش مادر ............................. که این دنیا ندارد دین و داور

رحم گرم و مادر مهربان است ........................ صدای قلب او آرام جان است

چرا خواهی جدا گردی از این تخت .................. از این گهواره عشق و محبت

اگر در فکر تو نوری به دنیاست ................ بدان اینجا سیاهی حکم فرماست

در این دنیا سیه رنگ تباهی است ................ که بالاتر ز آن رنگی دگر نیست

سیاهی رنگ فقر است و گدائی ..................... سیاهی رنگ ماتم رنگ زاری

سیاهی یعنی شبهای جدائی ......................... سیاهی یعنی فریاد رهائی

سیاهی رنگ مرگ و دود و آتش ............. سیاهی خون خود جوش سیاوش

سیاهی نعره های پهلوانان ........................ سیاهی سینه های سربداران

سیاهی رنگ حلاج سر دار ................................... سر او افتخار چوبه دار

سیاهی شهر آزادی ندیده ............................... سیاهی مردمان رنج دیده

سیاهی آسمان تیره و تار .......................... سیاهی مادری افسرده بیمار

سیاهی رنگ حمامی به کاشان .......... در آن گوشه امیری سرد و بی جان

سیاهی رنگ شلاق و تن زار ................... سیاهی دختری در زیر سنگسار

سیاهی مذهب ویرانه سازی ...................... سیاهی کیش پر نیرنگ تازی

سیاهی تیره شبهای اسیران ................... سیاهی کودکی در بند و زندان

سیاهی حکم اعدام جوانان ......................... به نام دین و مذهب تیرباران

سیاهی کودکم اینجا به کار است ....... در این دنیا سیه روی بیشمار است 

اگر با این همه نکته سرائی ........................ نصیحت گفتن و روده درازی

هنوز خواهی به جمع ما بیائی .................... به این اندیشه ای دنیا بیائی

تو باید نرخ بودن را بدانی ......................... اگر خواهی که در اینجا بمانی

تو باید حاضر و بیدار باشی ...................... اگر خامی ولی هشیار باشی

در این دنیای سرداران حیلت ........................ میان مردمان گرگ سیرت

نباید بره ای آرام باشی .......................... به چنگ دشمنت ناکام باشی

تو باید تیغ خود آماده سازی ................. به قلب این چنین دشمن بتازی

ولی قبل از همه باید بدانی ...................... که از خاک کدامین دودمانی

تو باید دم به دم اندیشه داری .............. که ریشه در کدامین خاک داری

بیا گویم به تو ای راز هستی .............. که از خاک که و قوم که هستی

تو از بین نجیبان زمینی ................................. تو فرزند یل ایران زمینی

تو از خویشان نزدیک شهانی .............. تو از جمشید و از کورش نشانی

تو از هر ذره خاک مانی ......................... تو از هر برگ شهنامه نشانی

زسهام و زال و رستم های دستان ................ ز آرش آن کمانگیر دلیران

تو از سردار بی باک زمانی ..................... زخرم دین جوان بابک نشانی

زبو مسلم نشان مرزبانی ........................ تو از شیر خراسانی نشانی

زشهر ناز و راز و ساز و آوراز .............. زشهر شیر و شور و شعر شیراز

تو از هر بیت حافظ نقش بندی .......... تو از هر شعر بی همتای سعدی

کنون نوزاد من گر خواهی آغوش ....... تو باید باشی در آغوش با هوش

بیا گویم به تو پندی پر از راز ...... که گفت با نظم و راز شیخی به شیراز

بنی آدم اعضای یک دیگرند ..................... که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به در آورد روزگار ........................ دگر عضو ها را نباند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی ................... نشاید که نامت نهند آدمی

بابک اسحاقی

…...................................................................................