(سی سال از انقلاب
اسلامی گذشت)
جدا گشتیم زمیهن
در جوانی ......................... به
غربت لانه کردیم ناگهانی
به خود گفتیم
همین امروز و فردا ...................
به میهن باز گردیم شاد و برنا
گذشت امسال و هم
سی سال دیگر ..................
ندیدیم ما وطن را بار دیگر
جوانی را زدیم
در جام میهن ......................
در آخر هم ما شدیم ناکام میهن
برای دیدن ایرانی
آزاد ...........................................
برای میهنی آزاد و آباد
امیدی بر دل
بیمار دادیم .............................
به هرگاه دل به یک دلدار دادیم
گهی دل را به چپ
ها خوش بکردیم ........... سخن
از داس و از چکش بکردیم
خدائی بود و
مارکس نامش بدادیم ...................
شعار خلق زحمتکش بدادیم
گهی هم ما شدیم
عاشق به شاهان ................ که
باید سلطنت آید به ایران
بتابد پرتوی
خورشید تابان ..............................
به دست پهلوی بر روی ایران
گهی هم در پی
مسعود و مریم ...................
مجاهد را شدیم همکار و همدم
ندا دادیم اگر
مریم بگوید ..............................
به صحرا هم گل و سبزه بروید
زمانی هم پی ملی
گرائی ..............................
مصدق را بکردیم ما ،خدائی
گهی هم ما زدیم
بر سیم آخر ...................... جدا
گشتیم زدین و کیش و باور
تبر را ما زدیم
با سرفرازی .................................
به خاک و ریشه آئین تازی
گهی هم دل به
بیگانه سپردیم ........................
فغان را سوی بیگانه ببردیم
به خواب خوش گمان
بردیم به رویا .......................که
بیگانه بگیرد حق ما را
دریغا ای دریغ
از مام میهن ..............................
عجب درمانده و ناکام میهن
شده کالای بازار
غریبان ..............................
به جیب این و گه در جیب آنان
وطن آه ای وطن
ای مانده در راه ...............
یکی آخر نگفت کو راه و کو چاه
بیافتادی تو ای
ایران پر آه .................... به
هر لحظه از این چاله به این چاه
وطن آه ای وطن
نائی نداری ......................
چرا در سینه ها جائی نداری ؟
بابک اسحاقی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
توجه:فقط اعضای این وبلاگ میتوانند نظر خود را ارسال کنند.