عبا جامه گان

عبا جامه گان , عبا جامه گان.....سیه نامه گان , ستم پیشه گان

اگر که زمان ,به کام شماست......زمان ستم , به آزادگان  

شبی می رسد , به پایان ستم .....شوید آن زمان , فرومایگان  

درفش وطن , بیافتد در آن..... به دست یل دلیر زادگان  

بزاید وطن , دلیری دگر......شود بابکی , ز سرخ جامه گان  

بپوشد به تن , لباس نبرد......در آرد دمار , زبیگانگان  

رسد آن زمان , که جان سیه......بگیرد هم او , زپتیارگان  

جوانان همه , پی کیش او.......جدا میشوند ,زبی ریشه گان

نخواهد جوان ,عبا جامه گان ......سیه چادران , عرب زاده گان

نه از تازی و نه از کیش او......نیاموزد او , زبیگانگان  

نه از خشم شان , نه از زورشان ......نترسیم دگر , زدیوانه گان  

همه عاشق و همه خواهشیم .....پی جستن پری زادگان

که مهر است وطن , به دلها و تن .....جدا کی شویم چو بیگانگان

سر و جان خود به میهن دهیم....رهایش کنیم , زخود کامگان   

که مائیم همه خرد زادگان.....نخواهیم دگر عبا جامه گان  

بابک اسحاقی