ای ابر قدرت به
ایرانم متاز
ساز جنگ و طبل
ویرانی مساز
بمب و موشک بر
سر مردم مریز
میهنم را سر به
سر ویران مساز
این وطن خاک
دلیران یل است
گوی خود را در
چنین میدان میاز
از تبار رستمیم
و از دیار بابکان
تو به قدر و قدرت
و نامت مناز
مرز ایران است
و کوی دلبران
دل به این خاک
گوهر بارم مباز
بهر هر ذره زخاکش
جان دهیم
مام میهن را
نمائیم سرفراز
خانه مهر است و
شهر شاعران
سرزمین عشق را
ویران مساز
این سرای حافظ
است و مولوی
خانه شمس مرا
داغان مساز
گر که خواهی حاکم
نادانی زنی
زن ولی بر خاک
ایرانم متاز
بابک اسحاقی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
توجه:فقط اعضای این وبلاگ میتوانند نظر خود را ارسال کنند.